Απολογισμός Α’ Ανδρών Μπάσκετ 2011-12

Βρισκόμαστε λίγο πριν το επίσημο ανακάτεμα της τράπουλας στο μεταγραφικό πόκερ της σεζόν 2012-2013

και προτού ξεκινήσει ο χορός ας δούμε τι έγινε στην Α’ Κατηγορία Χίου την αγωνιστική περίοδο που πέρασε.

Στα σημαντικότερα της περασμένης σεζόν καταγράφονται η μεγάλη αύξηση του ενδιαφέροντος από την πλευρά του κοινού προς το χιώτικο μπάσκετ, κάτι πολύ ενθαρρυντικό σε έναν χώρο που μαστίζεται από την οικονομική κρίση. Λίγο ο άκρως επιτυχημένος θεσμός του Κυπέλλου, λίγο η αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής των playoffs, λίγο και η μεγαλύτερη ισορροπία στις δυναμικότητες των τριών πρώτων ομάδων συνετέλεσαν στο να παρακολουθήσουμε πάνω από 10 ντέρμπι κορυφής σε ασφυκτικά γεμάτα γήπεδα. Στην κορυφή είχαμε αλλαγή σκυτάλης με τους Ίωνες να κατακτούν το πρώτο πρωτάθλημα Α’ Κατηγορίας της «σύγχρονης» ιστορίας τους και τον ΒΑΟΛ να γίνεται ο πρώτος Κυπελλούχος του 21ου αιώνα σε ένα θεσμό που αναβιώθηκε και έδωσε ξεχωριστό χρώμα στην μπασκετική χρονιά. Στην ουρά, ο Έφηβος έδειχνε καταδικασμένος από το περασμένο καλοκαίρι και παρά τη φιλότιμη προσπάθεια όλων στην ομάδα υποβιβάσθηκε χωρίς να επιτύχει νίκη. Πρώτος σκόρερ της Κατηγορίας αναδείχθηκε ο Σταμάτης Λεγάτος των Ιώνων.

Οι Ίωνες μετά την απώλεια του Πρωταθλήματος του 2011 φρόντισαν να γεμίσουν τον «άσσο» με την προσθήκη του Σταμέλου και να επαναπατρίσουν τους Ρούσση και Μουζακίτη, ενώ έχασαν τους Δέδε, Κουιμτζή. Ξεκίνησαν δυνατή προετοιμασία από το προηγούμενο καλοκαίρι για να είναι δεμένοι και έτοιμοι από την αρχή του Πρωταθλήματος όμως στην πρεμιέρα τους απογοήτευσαν γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από το Κύπελλο στα Καμπόχωρα από τον Όμηρο. Πήραν το αίμα τους πίσω στο Κλειστό για τον Πρώτο Γύρο, επικράτησαν με χαωτικές διαφορές των υπόλοιπων αλλά στο Βούρειο με πρωτοφανές blackout στο δεύτερο ημίχρονο παραδόθηκαν στον ΒΑΟΛ. Μετά την Πρωτοχρονιά όμως άρχισε να παρατηρείται μια άνοδος στην απόδοση της ομάδας και αφού πέρασαν ξανά το σκόπελο του Ομήρου επικρατώντας και εκτός έδρας, άρχισαν να προετοιμάζονται για τα παιχνίδια του Απριλίου με τον ΒΑΟΛ. Στο τελευταίο παιχνίδι της κανονικής περιόδου όπου και κρίθηκε η τελική κατάταξη και το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας, νίκησαν πολύ εύκολα υπερκαλύπτοντας και το -9 για να τερματίσουν πρώτοι. Απέκλεισαν χωρίς αγώνα τον ΦΟΒ στον ημιτελικό και στους τελικούς μπήκαν φουριόζοι κάνοντας εύκολα το 2-1. Στον δεύτερο τελικό παραδόθηκαν στο τέλος ενώ στον τρίτο σε μια μάχη με πολλά νεύρα, ένταση και παράπονα από τη διαιτησία κατάφεραν να κρατήσουν την έδρα επικρατώντας στον πόντο. Μάλιστα στο τέταρτο παιχνίδι σε μια επανάληψη του προηγούμενου κατάφεραν να πανηγυρίσουν τον τίτλο στο Βούρειο στην παράταση σε ένα αγώνα διαφήμιση. Συνολικά ήταν μια χρονιά δικαίωσης για την ομάδα των Ιώνων που με όπλο την ομαδικότητα και τη σκληρή δουλειά κατάφεραν μετά από χρόνια να φτάσουν στον στόχο τους, την πρώτη κατάκτηση Πρωταθλήματος Α’ Κατηγορίας.

Η χρονιά που μας πέρασε ήταν μια μεταβατική περίοδος για την ομάδα των Λιβαδίων με τον Α. Καλιμανά να αποχωρεί από την ενεργό δράση και τον Μαν. Χατζηλάμπρου να αναλαμβάνει συνεπικουρούμενος από τη νέα γενιά αλλά και νέες προσθήκες εκτός νησιού την υπεράσπιση των κεκτημένων. Οι πρωταθλητές του 2011 μπήκαν φουριόζοι στη σεζόν και μέχρι τον περασμένο Απρίλιο ήταν αήττητοι και φάνταζαν φαβορί για την κατάκτηση και αυτού του τίτλου. Νίκησαν όλους τους αντιπάλους τους και έφτασαν σε μια σχετικά εύκολη στέψη στο Κύπελλο αφού ζορίστηκαν μόνο για ένα ημίχρονο στον τελικό. Στο πρωτάθλημα οι άνετες επικρατήσεις μέχρι και την προτελευταία αγωνιστική αλλά και οι ατυχίες από τραυματισμούς αποδιοργάνωσαν την ομάδα και παραδόθηκε εύκολα στους Ίωνες χάνοντας το πλεονέκτημα έδρας. Μετά και την κακή εμφάνιση στον πρώτο τελικό, ο ΒΑΟΛ συσπειρώθηκε, ατσαλώθηκε και έδειξε να ξανανοίγει τον διακόπτη προσφέροντας άλλους τρεις συγκλονιστικούς τελικούς. Κατάφερε να κερδίσει τον ένα, έχασε άλλους δυο στις λεπτομέρειες και αν μη τι άλλο δεν παραχώρησε τα σκήπτρα χωρίς μάχη. Ο Μαν. Χατζηλάμπρου ήταν ο ηγέτης της ομάδας για ακόμα μια χρονιά, ο Σουλίκας καλύτερος από ποτέ έδειξε ότι στα 17 του έχει πλέον ανδρωθεί αλλά από εκεί και πέρα τα προβλήματα. Οι Καρφάκης – Μαυρίδης δεν υπήρχαν ούτε στα χαρτιά, ο Τροβάς έκανε μέτριους τελικούς, ο Ντεροχωνεσιάν αν και ανέβηκε δεν ήταν Καλιμανάς, ο Γραικός φαινόταν εκτός κλίματος και από εκεί και πέρα κανείς. Η ποιότητα των βασικών δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη διάρκεια και την ομαδικότητα των Ιώνων, από τον πάγκο δεν μπορούσε κανείς ούτε να τους δώσει ανάσες κι έτσι το πρωτάθλημα χάθηκε.

Ο Όμηρος ξεκίνησε σαν ένα ερωτηματικό με τον Δ. Μπόλια στο τιμόνι, πήρε για ακόμα μια χρονιά αρκετούς παίκτες με πρωταρχικό στόχο να φτιάξει ένα κορμό που θα καθιερώσει την ομάδα υψηλά στη συνείδηση του κόσμου. Αυτό το πέτυχε μάλιστα πολύ νωρίς αποκλείοντας από το Κύπελλο τους Ίωνες αλλά και πέφτοντας ηρωικά στο Βούρειο απέναντι στον ΒΑΟΛ. Έχασε στο Κλειστό από τους Ίωνες και κατάφερε να κερδίσει όλους τους άλλους χωρίς όμως να πείσει με τις εμφανίσεις του. Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου όπου πάλεψε για ένα ημίχρονο αλλά κόλλησε απέναντι στη ζώνη και έμεινε με τη χαρά της συμμετοχής. Όπως και το 2011, έτσι και το 2012 μπήκε καταστροφικά για την ομάδα της Καλλιμασιάς χάνοντας τους τέσσερις πρώτους αγώνες της, δυο από τον ΒΑΟΛ (εντός και Κύπελλο), μία από τους Ίωνες (εντός) και μια από τον ΦΟΒ (εκτός). Στη συνέχεια επικράτησε των υπολοίπων και τερμάτισε στην Τρίτη θέση αντιμετωπίζοντας με μειονέκτημα έδρας και 0-2 σκορ τον ΒΑΟΛ. Στο Βούρειο μπήκε δυνατά για ακόμα μια φορά αλλά οι τραυματισμοί των Στακιά και Γ. Μοσχούρη οριοθέτησαν το κύκνειο άσμα. Σαν επιμύθιο, ο Όμηρος πέτυχε τον στόχο του, ανέβηκε ένα σκαλί στη συνείδηση του κόσμου αλλά δεν έκανε το βήμα παραπάνω μένοντας στην Τρίτη θέση. Καθοδηγούμενος για ακόμα μια φορά από τον Α. Στακιά έφερε πίσω τον κόσμο του και αν είχε κάποιον ακόμα να τραβήξει σκορ, θα μπορούσε να απειλήσει το δίπολο.

Ο ΦΟΒ πέρασε ένα καλοκαίρι με αρκετές μεταγραφές ποιότητας και πολλές φιλοδοξίες αποκτώντας μεταξύ άλλων τους Κουιμτζή, Χαμέτη, Ρεζνίκο και Εσκίδη. Αντικειμενικός στόχος ήταν η είσοδος στην τετράδα, όμως τα πράγματα δεν ξεκίνησαν καλά με την εντός έδρας ήττα από τον Αιγέα. Για όλο τον πρώτο γύρο η ομάδα θύμιζε Dr Jekyll και Mr Hyde με πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της, θεαματικό μπάσκετ με ωραίες φάσεις κατά διαστήματα αλλά και άνευ όρων παραδόσεις απέναντι στους δυο πρώτους. Στο Κύπελλο αποκλείστηκαν στον ημιτελικό από τον ΒΑΟΛ με κάτω τα χέρια. Το 2012 τους βρήκε στην Πέμπτη θέση αλλά οι νίκες επί των Αιγέα και Ομήρου ουσιαστικά εδραίωσαν από νωρίς τον ΦΟΒ στην Τέταρτη θέση όπου και τερμάτισε με καλό κλίμα να επικρατεί στην ομάδα. Στους ημιτελικούς έπεσαν πάνω στους Ίωνες όπου και χάλασαν την εικόνα τους μη συμμετέχοντας με επίσημη δικαιολογία τους τραυματισμούς βασικών παικτών.

Ο Αιγέας στην παρθενική του συμμετοχή στην Α’ Κατηγορία ξεκίνησε φουριόζος με νίκη στο Βούρειο επί του ΦΟΒ και έκανε έναν πολύ καλό Πρώτο Γύρο εξασφαλίζοντας τον αρχικό του στόχο που ήταν η παραμονή από πολύ νωρίς. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2011 παρουσίασε ένα αξιόμαχο και οργανωμένο σύνολο καθοδηγούμενο από τον Π. Καλαμάρη που έπαιξε κοντρολαρισμένο και αξιοπρεπές μπάσκετ. Στο Κύπελλο έφτασαν μέχρι και τον ημιτελικό όπου και αποκλείστηκαν από τον Όμηρο. Στον Δεύτερο Γύρο, η ήττα από τον ΦΟΒ και η αποχώρηση του Καλαμάρη οριοθέτησαν τους στόχους της ομάδας που αρκέστηκε στη συλλογή εμπειριών και την ενθαρρυντική Πέμπτη θέση.

Ο Κοφινάς ξεκίνησε με στόχο τη διατήρηση των κεκτημένων από το προηγούμενο πρωτάθλημα, κάτι που έμοιαζε πραγματοποιήσιμο με την έλευση των Δέδε, Κώττα και Καραματσούκη. Στην πραγματικότητα αυτό αποδείχτηκε λίγο μακρινό καθώς από τον πρώτο τους αγώνα παραδόθηκαν αμαχητί στον ΦΟΒ. Στο Πρωτάθλημα κατάφεραν να επικρατήσουν μόνο του ουραγού Εφήβου με τον Δέδε να τραυματίζεται και να εγκαταλείπει την ενεργό δράση, την ομάδα να δείχνει να στερείται δυνάμεων και φρεσκάδας αλλά και το κενό του Πορφυρίδη δυσαναπλήρωτο. Όλα αυτά οδήγησαν τον προπονητή Δ. Εσκίδη σε παραίτηση στο τέλος του Πρώτου Γύρου με τον Δέδε να αναλαμβάνει τα ηνία της ομάδας. Αυτό απομάκρυνε την κακή ψυχολογία της ομάδας, νοικοκύρεψε το παιχνίδι της αλλά δεν έφερε κάποιο βαθμολογικό όφελος καθώς και πάλι μόνο ο Έφηβος υποτάχθηκε στην ομάδα του Κοφινά. Κλείνοντας τη χρονιά το συμπέρασμα της ομάδας είναι ότι χρειάζεται ενίσχυση και νέο αίμα αν είναι να κυνηγήσει τις 4ες θέσεις των δυο προηγούμενων περιόδων.

Ο Έφηβος με την φυγή των βασικών του παικτών (αδελφοί Μοσχούρη, Χαμέτης, Αμπατζής) αρχικά φημολογήθηκε ότι ίσως να μην συμμετάσχει. Εν τέλει κατάφερε να επανδρώσει την ομάδα με παίκτες που αρκέστηκαν στη χαρά της συμμετοχής και αν και δεν κατάφερε να πανηγυρίσει νίκη αλλά και ούτε να κοιτάξει στα μάτια κάποιον εκ των αντιπάλων, κράτησε ένα κορμό για να αγωνιστεί την ερχόμενη σεζόν στο Πρωτάθλημα της Β’ Κατηγορίας.

 

Follow and like
error0